مردم آگاهی و مردم فریبی

چند وقتی بود که در روزنامه های ایران به خصوص روزنامه های طرفدار مردم سالاری و منتقد جریان های خشونت طلب و یا معتقد به محدود کردن مردم برای رسیدن به اهدافی خاص (که لزوما زیان رسان نمی باشند)، بحث پوپولیسم مطرح می شد. درهمان مقطع بسیاری در مورد این موضوع و مصادیقی از آن در ایران امروز میان جریان های مختلف فکری مطالبی نوشتند. که همگی روشن گر حقایقی در مورد حوادث و اتفاقات امروز و گذشته ی جامعه ما بود. در این مطالب این لغت را با تعابیری چون مردم فریبی، مردم انگیزی، عوام گرایی و عوام زدگی هم رده دانسته و بعضی برای آن یک بار منفی در نظر گرفته و عده ای دیگر آن را کمابیش ابزار همه سیاستمداران معرفی و همچنین به عدم ثبات آن هم اشاراتی کرده بودند

ولی نظر من در مورد این تفاسیر، اگر قرار باشد در زمانی انتخاب مردم را به دلیل عوام فریبی و در زمان دیگر به دلیل استفاده از جذابیت های آزادی بدون مرز و لیبرالیسم بدانیم، همیشه از خواست مردم غفلت کرده ایم. ولی مگر ممکن نیست مردم گرفتار فریب شوند؟ البته که امکان دارد، ولی این فریب خوردگی دائمی نبوده و همچنین به هیچ کس اختیار تصمیم گیری و به حاشیه راندن مردم داده نشده. و نکته آخر این که همه آنانی که نگران خسارت های چنین دوران هایی می باشند، وظیفه آگاه سازی و فرهنگ سازی برای مردم را دارند که این خود نیاز مبرم به اعتماد مردم دارد